Derneğimizin faaliyetleri içinde bulunan Anne-Baba eğitimi kapsamında Sayın Aynur Güvercin Büyükçekmece’de eğitimlerine devam etmektedir. Verilen eğitimin içeriğinin bir kısmı aşağıda verilmiştir. Hiç kimse çocuk yetiştirme konusunda uzman almadığına göre mutlaka eğitim alanların bilgisinden yararlanalım. Bu bilgiler yılların birikimiyle oluşturuluyor.
 

ETKİLİ İLETİŞİM
 
ÖZEL
ÇAĞ FATİH İLKÖĞRETİM OKULU
HAZIRLAYAN: Tuğba ÇAKIR

 
İLETİŞİM
•     İletişim, sevgi dolu bir ilişki kurup, sürdürebilmek için gerekli en önemli beceridir. Kısaca söylemek gerekirse iletişim, birbirini dinleme ve karşılıklı konuşma sanatıdır. Tanımdan da anlaşılacağı üzere iletişimin oluşması için iki yönlü olması gerekmektedir. Tanım dikkate alındığında bireyler arasındaki her konuşma iletişim olarak adlandırılamaz.
•     Örneğin; anne-babanın çocuklara, öğretmenlerin öğrencilere bir takım emirler verip onların tepkilerini almamak iletişim olarak kabul edilemez.
 
İLETİŞİMİ ENGELLEYEN FAKTÖRLER
•            Suçlama
•            Emir Verme-Yönetme
•            Tehdit Etme
•            Eleştirme
•            Uyarma- Gözdağı Verme
•            Güven verme-Fikir verme
•            Utandırma
•            Öğüt Verme
•            Aşağılama
•            İnceleme-Araştırma-Soruşturma
•            Konu Değiştirme
 
•     SUÇLAMA:
   “Sen zaten her zaman ağlarsın”
   Bu yaklaşım, çocuğunuzun kendine olan özgüvenini zedeler ve çocuğunuzun bir süre sonra, her yaptığı davranıştan suçluluk duyar.
•     EMİR VERME:
  “Hemen git ve yatağına yat”
   Bu yaklaşım, çocuğunuzda direnç yaratabilir. Çocuğunuz sizin söylediğinizin tersini yapabilir. Ve isyankar davranışlar geliştirebilir.
•     TEHDİT ETME:
    “Eğer bir daha böyle davranırsan sana bahçede oynamak yasak”
    Bu yaklaşım, çocuğunuzu yalan söylemeye teşvik eder. Çocuk tehdit edilmemek için  ya yaptıklarını inkar eder, ya da başka yalanlar uydurur. Korkabilir. Söz konusu tehditlerin yerine gelip gelmeyeceğini merak edebilir ve yine deneyebilir.
 
•     ELEŞTİRME:
   “Arkadaşlarınla oyuncaklarını paylaşmayı bir türlü öğrenemedin.”
    Çocuğunuz eleştirileri “yanlış” algılayabilir ve kendini şöyle hisseder.
   “Ben kötüyüm” Bu yaklaşım, çocuğunuzu pasifleştirebilir. Kendine olan özgüvenini geliştiremez. Kendine güvenini zamanla yitirebilir.
•     UYARMA-GÖZDAĞI VERME:
    “Sana bunu bir daha yapmamanı, yaparsan neler olacağını söylemiştim.”
    Bu yaklaşım, çocuğunuzu korkutabilir. Onun zamanla her şeye boyun eğmesine sebep olabilir.
•     GÜVEN VERME-FİKİR VERME:
   “Sen bunu başarırsın.”
    Bu yaklaşım, çocuğunuzun, kendi sorunlarını çözümler geliştirmesini engelleyebilir. Her zaman sizden destek bekleyebilir. Sizin desteğiniz olmadan hiç bir şey yapamaz.